Thursday, 24 December 2009

ΑΧ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ....

ΑΧ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΕΙΣ...
ΠΟΣ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΧΟΡΙΣ ΑΓΑΠΗ, ΠΟΣ ΑΝΤΕΧΕΙς ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΝΟΥΝ
ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΕΙς ΝΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ
ΠΕΣ ΜΟΘ ΠΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΕΙςςς
ΠΕς ΜΟΥ ΠΩς ΜΠΟΡΕΙ
ΠΟΣ, ΠΟΣ., ΠΟΣ....

Σκοτάδι......

'Ονειρα συντρίμια,
Σπασμένα φτερά,
Κενή καρδία,
Ματωμένη ψυχή,
Βαριά η μοναξιά
μα πιο βαριά η απογοήτευση
πως μπορεί μια ψυχή να ξαναπετάξει??
πωσ μπορεί μια καρδία να νιώσει ξανά??
Πως να μπορεσω να πιστέψω ξανά σε κάτι??
Κουράστηκα...
Τα δάκρυα μου στέρεψαν... στέγνωσαν απο το πόνο
Δεν μπορώ να νιώσω ξανά ουτε Χριστουγεννα... ούτε κανένα...
Η Ψυχή μου πονάει... δεν υπάρχει το άστρο για μένα
Δεν υπάρχει χαρά... Τι μου τη δίνεις τη χαρά αφού μου την παίρνεις πίσω
Άσε με στο σκοτάδι μου για να το συνηθίσω........
Δεν θέλω ηλιαχτίδες χαράς και μετά καταιγίδα...
Αφού ξέχασες να μου στέλνεις την χαρά, ξέχνα να μου φέρεις και τη λύπη...
άσε μεεε, μη με πληγώνεις άλλο...